Cytaty na literę I

<<[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] >>


I murzyn bywa oczerniony. Regulski Antoni
I myślałem, że jestem żywy po to jedynie, aby lepiej wiedzieć, że jestem martwy. Georges Bataille
I na cóż nam się przyda, że będziemy mieli kiedyś majątek, skoro posiądziemy go wówczas, gdy miną najpiękniejsze lata. Molier
I na pana pies szczeka. Przysłowie rosyjskie
I na równej drodze można się potknąć. Adalberg
I na samobójstwo może przyjść moda... Krzysztof Boruń
I na starym krzaku róże kwitną. Pauli
I nagle uświadomiłem sobie, że istnieją tysiące, tysiące możliwości, by prowadzić życie w całej jego pełni. Wiele może być właściwych dróg. Ale ze wszystkich mądrości świata przemawia wciąż od nowa jedna myśl, prosta, wszechogarniająca, bezczasowa - to odpowiedzialność za człowieka, który żyje obok ciebie! Za tego biednego, słabego, cudownego człowieka - o niego chodzi, tylko i wyłącznie o niego
I najwyższa drabina ma ostatni szczebel. Przysłowie ludowe
I nie dziwota, że rzeczy wielkie rodzą się tylko w dużych odstępach czasu: to co przeciętne i stworzone dla tłumu przypadek przynosi często, natomiast to co niepospolite wyróżnia on przez samą rzadkość. Seneka Młodszy (właśc. Lucius Annaeus Seneca, zw. Filozof, 4 p.n.e. ? - 65 n.e)
I nie ma nikogo i nic, i jeździ się po świecie z walizką i z pudłem książek i właściwie bez ciekawości. Co to właściwie za życie: bez domu, bez odziedziczonych rzeczy, bez psów. Gdyby się miało przynajmniej wspomnienia. Ale kto je ma? Gdyby dzieciństwo było, ale jest jak pogrzebane. . . Rainer Maria Rilke
I nie miłować ciężko, i miłować / Nędzna pociecha. Mikołaj Sęp-Szarzyński (ok. 1550 - 1581)
I nie ważne było, że karawana musiała czasami zbaczać z drogi, i tak zmierzała zawsze do raz wytyczonego celu. Po pokonaniu przeszkód, znowu odnajdywała na niebie gwiazdę, która wiodła ją do oazy. Paulo Coelho
I niepotrzebni są potrzebni. Stanisław Jerzy Lec (pierw. de Tusch - Letz, 1909-1966)
I niewinnemu przy winnym się dostanie. Przysłowie ludowe
I oswojone hieny żrą padlinę. Stanisław Jerzy Lec
I oto okazało się, że tylko życie podobne do życia innych i tonące w nim bez śladu jest życiem prawdziwym, że szczęście wyobcowane nie jest szczęściem (. . . ). [o życiu w Moskwie podczas dużego głodu] Borys Pasternak
I oto, kiedy zaczął się walić ów złoty i marmurowy gmach złego smaku, przyszedł On, lekki, odziany w światłość, ostentacyjnie ludzki, umyślnie prowincjonalny, galilejski, i od tej chwili zniknęły narody i bogi, i ukazał się człowiek, człowiek - cieśla, człowiek - oracz, człowiek - pasterz. Wśród stada owiec o zachodzie słońca, człowiek, który nie brzmiał ani trochę dumnie, człowiek uwieczniony wdzięczną pamięcią we wszystkich matczynych kołyskach i we wszystkich malarskich galeriach świata. Borys Pasternak
I otrze Bóg z ich oczu wszelką łzę. Apokalipsa wg św. Jana
I powiedzmy jeszcze raz. Opinie publiczne - osobiste lenistwo. Aforyzmy F. Nietsche

<<[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] >>

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na zapis i odczyt plików cookies wg ustawień przeglądarki.